Ostatnia aktualizacja:
Jak inne osoby z zespołem pustego nosa (ENS) reagowały na leczenie? Przeglądaj zanonimizowane doświadczenia pacjentów związane z operacjami, zastrzykami i codziennymi pomocami ułatwiającymi oddychanie, a także oryginalne źródła z Facebooka i Reddita oraz odpowiednie badania kliniczne.
Doświadczenia obejmują trwałą poprawę, tymczasową ulgę, brak zmian lub pogorszenie. Wyniki różnią się w zależności od osoby.
Są to osobiste doświadczenia, a nie zweryfikowane ustalenia medyczne ani prognozy dotyczące skuteczności leczenia u innych osób. Ten wybór nie pozwala określić odsetka skutecznych terapii. Aktualizacje i ponowne publikacje zidentyfikowane jako dotyczące tego samego pacjenta połączono; między Facebookiem a Redditem mogą jednak pozostać inne nakładania się treści.
Z podsumowań usunięto imiona i dane pozwalające na identyfikację. Linki do Facebooka wymagają dostępu do odpowiedniej grupy. Źródła z Reddita są publiczne. Oryginalne posty i komentarze mogą ujawniać autora. Brakujące linki i niezweryfikowane daty zostały oznaczone.
Pierwotny zbiór opracowano 12 września 2026 roku. Dodatkowe źródła i dalsze informacje sprawdzono w październiku 2026 roku.
Lata raportów: 2023, 2024 i 2025
Znaczna ulga utrzymująca się przez prawie dwa lata
Jedna osoba zgłosiła znaczną ulgę po wszczepieniu implantu wykonanego z własnej chrząstki żebrowej po jednej stronie nosa. Po roku, a następnie po niemal dwóch latach, opisywała praktycznie brak typowych objawów ENS.
Pozostała jednak wrażliwość na suche powietrze i spływanie śluzu do gardła. Zgłoszono także cienką błonę śluzową nosa oraz wczesne odsłonięcie implantu. Podejrzewano, że śluz gromadził się między implantem a pozostałą małżowiną nosową.
Późniejsza aktualizacja z 2025 roku opisywała utrzymującą się ulgę po prawie dwóch latach. Spływanie śluzu do gardła uległo poprawie w porównaniu z pierwszym rokiem, ale suche powietrze nadal wywoływało dyskomfort w gardle.
W najwcześniejszej aktualizacji, dwa miesiące po operacji w 2023 roku, ten sam pacjent opisał mniejsze uczucie otwartości, suchość, podrażnienie gardła i obniżony nastrój. Spływanie śluzu do gardła było nowym problemem po operacji.
Przeczytaj wczesną relację po dwóch miesiącach (2023)
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku (2024) i komentarze
Przeczytaj późniejszą aktualizację (2025)
Rok raportu: 2026
Wrażenie przepływu powietrza powróciło po kilku trudnych miesiącach
Pewna osoba opisała bardzo dobry pierwszy miesiąc po operacji wszczepienia implantu z chrząstki żebrowej, po którym nastąpiło kilka trudnych miesięcy. W relacji sporządzonej siedem miesięcy po operacji stwierdziła, że jej objawy ENS zniknęły po około sześciu miesiącach, a także odczuła ulgę w związku z paniką i depresją.
Zapytana w komentarzach, czy znów czuje przepływ powietrza, odpowiedziała twierdząco. Wyjaśniła również, że jej jedynym fizycznym objawem ENS była niemożność odczuwania przepływu powietrza. Dzięki temu relacja ta jest szczególnie istotna w kontekście odczuwania przepływu powietrza; nie pokazuje natomiast, jak implant wpłynął na suchość ani inne objawy ENS.
Jest to osobista relacja, bez niezależnego potwierdzenia klinicznego ani późniejszej szczegółowej oceny rezultatów. Nie dowodzi ona, że uszkodzone nerwy się zregenerowały.
Przeczytaj relację na Facebooku z siódmego miesiąca (2026)
Przeczytaj odpowiedź potwierdzającą odczuwanie przepływu powietrza (2026)
Przeczytaj wyjaśnienie dotyczące pierwotnego objawu (2026)
Lata relacji: 2025 i 2026
Mniejsze uczucie duszenia, przejściowy ból i utrzymujące się odczuwanie zimnego powietrza
Po umieszczeniu kolagenu w obu bocznych ścianach nosa jedna osoba zgłosiła ustąpienie uczucia duszenia.
Początkowo odczuwała ból górnych zębów, okolicy zatok i czoła, który przypisywała uciskowi na nerwy. Ustąpił on po około czterech tygodniach.
Po sześciu tygodniach uczucie zimnego przepływu powietrza po prawej stronie nadal wywoływało bóle głowy. Umieszczenie waty bezpośrednio przy przegrodzie nosa – strukturze oddzielającej nozdrza – przynosiło ulgę. Zgłoszono również, że podczas płukania, gdy nacięcia były jeszcze otwarte, część materiału implantu wydostała się na zewnątrz.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku (2025) i komentarze
W odrębnej aktualizacji z 2026 r. ta sama osoba opisała kilkumiesięczną poprawę odporności i nawilżenia po trzeciej operacji, po której ponownie pojawiły się suchość i uczucie otwartości. Zastosowano dodatkowe materiały i procedury, dlatego jest to odrębny etap leczenia.
Przeczytaj późniejszy raport po kolejnej operacji (2026)
Rok raportu: 2025
Częściowa wczesna poprawa; znacznie większa drożność powróciła później
Po czterech i pół miesiąca od wszczepienia implantu po lewej stronie jedna osoba zgłosiła znacznie mniejszy dyskomfort związany z zimnym powietrzem oraz mniejszą panikę. Duszenie i poczucie, że nos jest zbyt otwarty, częściowo się zmniejszyły.
Suchość pozostała bez zmian lub się nasiliła. Pacjent wyjaśnił, że suchość pogarszała się od pierwotnej operacji małżowin nosowych i nie przypisywał tego pogorszenia implantowi. Umieszczenie waty po operacji wszczepienia implantu powodowało ból i niewielkie krwawienie.
Zgłoszono również, że trzy zastrzyki z komórek macierzystych w poprzednim roku przyniosły niewielką różnicę.
W aktualizacji z listopada 2025 roku pacjent poinformował, że ponownie odczuwał bardzo dużą drożność i potrzebował waty, która pomagała mniej niż wcześniej. Uważał, że implant z żebra dawcy się skurczył. Była to interpretacja pacjenta; nie było dostępnego pomiaru potwierdzającego zmniejszenie implantu.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku (2025) i komentarze
Przeczytaj późniejszą aktualizację dotyczącą ponownej poprawy drożności (listopad 2025)
Rok raportu: 2025
Znaczna poprawa po trzech tygodniach
Trzy tygodnie po operacji polegającej na zwiększeniu objętości wokół obu małżowin nosowych jedna osoba zgłosiła, że duszenie niemal całkowicie ustąpiło. Śluz mógł również ponownie przemieszczać się po lewej stronie.
Obrzęk tymczasowo sprawiał, że nos wydawał się zbyt wąski. Była to wczesna aktualizacja; nie uwzględniono późniejszego wyniku leczenia.
Przeczytaj post i komentarze na Facebooku
Rok raportu: 2025
Lepsze samopoczucie po trzech i pół miesiąca
Jedna osoba zgłosiła poprawę po trzech i pół miesiąca od wszczepienia implantu.
Dostępna aktualizacja zawierała niewiele szczegółów dotyczących materiału, umiejscowienia implantu ani objawów, które uległy poprawie.
Przeczytaj post i komentarze na Facebooku
Rok raportu: 2025
Lepsze oddychanie i sen
Jedna osoba zgłosiła mniejsze uczucie duszenia i suchości po wszczepieniu implantu z chrząstki żebrowej, a także lepszy przepływ powietrza i sen.
Zgłoszono również, że urządzenie wspomagające oddychanie podczas snu odnotowywało mniej przerw w oddychaniu. Dostępna relacja nie określała jasno, jak długo utrzymywała się poprawa.
Przeczytaj relację na Facebooku (2025) i komentarze
Rok raportu: 2025 (zabiegi w 2024 i 2025 r.)
Lepsze oddychanie i nawilżenie; bolesna rekonwalescencja po pierwszym zabiegu
W marcu 2024 roku jednej osobie wszczepiono AlloDerm w dnie nosa oraz podano PRP i Prolaryn Plus wokół małżowin nosowych dolnych. Autor później skorygował początkowe podsumowanie: planowanego przeszczepu przegrody nie wykonano. Uczucie duszności i suchość zmniejszyły się, ale ból nerwowy utrzymywał się przez kilka miesięcy. Później korzyści osłabły.
Po ponownych iniekcjach PRP i wypełniaczy w marcu 2025 r. osoba ta opisała znacznie lepsze oddychanie i nawilżenie, bez wcześniejszego bólu neuropatycznego. Po miesiącu korzyści nadal były wyraźne, choć nieco mniejsze.
W komentarzu z grudnia 2025 r. opisano łagodne utrzymujące się objawy ENS i znacznie mniejszą potrzebę stosowania środków nawilżających. Jednak w listopadzie wykonano dodatkowe iniekcje, więc nie świadczy to o trwałej korzyści po pojedynczym zabiegu.
Przeczytaj raport na Facebooku i aktualizacje (2025)
Przeczytaj komentarz uzupełniający z grudnia 2025 r.
Przeczytaj korektę autora: nie wykonano przeszczepu przegrody (kwiecień 2025)
Rok relacji: 2024 (operacja w 2022 r.)
Ulga po operacji, po której nastąpił nawrót objawów
Po wszczepieniu implantu w dnie nosa w 2022 r. jedna osoba poinformowała, że suchość i piekący ból ustąpiły. Przez dłuższy czas nadal czuła się bardzo dobrze.
W relacji z 2024 r. opisano nawrót wcześniejszych objawów ENS. Kilka miesięcy wcześniej przeprowadzono leczenie stomatologiczne, ale ta kolejność zdarzeń nie dowodzi, że leczenie stomatologiczne spowodowało nawrót objawów. Nie były dostępne informacje o późniejszym stanie.
Przeczytaj relację na Facebooku (2024) i komentarze
Rok raportu: 2026
Wczesna poprawa, ale po jednej stronie nadal odczuwano zbyt dużą drożność
Około miesiąca po wszczepieniu implantu dna nosa z chrząstki dawcy jedna osoba poczuła się znacznie lepiej, chociaż po jednej stronie nadal odczuwała zbyt dużą drożność. Pierwotne zmniejszenie małżowin nosowych miała około trzy lata wcześniej.
Lekarz zalecił odczekanie sześciu do ośmiu miesięcy na zagojenie przed rozważeniem dodatkowego wstrzyknięcia. Nie były dostępne informacje o dalszych wynikach.
Zapytana konkretnie o odczuwanie przepływu powietrza, odpowiedziała, że było znacznie lepiej, choć nie wróciło do pełnego poziomu. Opisała również mniejszą potrzebę świadomego kontrolowania oddechu i powiedziała, że sam implant jej nie przeszkadzał. Była to wczesna osobista relacja.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku (2026) i komentarze
Przeczytaj odpowiedź dotyczącą poprawy odczuwania przepływu powietrza (marzec 2026)
Lata relacji: 2022 i 2024
Pewna wczesna poprawa; później nie zgłoszono korzyści z implantu
Dwa tygodnie po wszczepieniu implantów z chrząstki wzdłuż bocznych ścian nosa jedna osoba poinformowała o nieco lepszym oddychaniu, większej energii i lepszej wydolności podczas ćwiczeń. Poprawa nadal wydawała się niewystarczająca, choć nie zgłaszano bólu.
Po miesiącu, a następnie ponownie po około czterech miesiącach, pacjent poinformował o braku poprawy oddychania lub odczuwania przepływu powietrza. Wspomniał o możliwym niewielkim zmniejszeniu suchości, ale uważał, że objętość nadal była niewystarczająca.
W komentarzu uzupełniającym z 2024 r. ten sam pacjent stwierdził, że implanty nie zadziałały. Niektóre aspekty jego stanu ulegały poprawie i rozważano kolejną operację.
W tym przypadku istotny jest czas: pierwotna operacja małżowin nosowych odbyła się w sierpniu 2021 roku, a implanty wszczepiono w 2022 roku, w ciągu kolejnego roku. Trwająca rekonwalescencja po pierwotnej operacji mogła przyczynić się do wszelkich wczesnych zmian; na podstawie tej relacji nie można oddzielić jej wpływu od działania implantu.
Przeczytaj wczesną relację na Facebooku (2022)
Przeczytaj aktualizację po miesiącu (2022)
Przeczytaj późniejszą aktualizację (2024)
Rok relacji: niezweryfikowany
Uczucie pustki ustąpiło, ale automatyczne oddychanie nie powróciło
Tydzień po wszczepieniu implantu jedna osoba zgłosiła, że jej nos nie wydawał się już pusty.
Nadal nie miała poczucia, że oddychanie odbywa się automatycznie. Nie podano materiału ani lokalizacji implantu, a aktualizacja była zbyt wczesna, by wykazać trwały efekt.
Brak linku do źródła — zostanie dodany po weryfikacji.
Rok raportu: 2024
Brak wyraźnej poprawy po dwóch tygodniach
Dwa tygodnie po wszczepieniu implantu jedna osoba poinformowała o braku wyraźnej poprawy. Powiedziała, że lekarz prowadzący określił jej przypadek jako ciężki i omówił zastrzyki z kolagenu jako możliwe dodatkowe leczenie.
W poście nie wskazano materiału, z którego wykonano implant, ani nie podano późniejszego wyniku. Ta wczesna aktualizacja nie pokazuje ostatecznego efektu po zagojeniu.
Przeczytaj relację na Facebooku (2024) i komentarze
Rok raportu: 2026
Początkowa korzyść zanikła w ciągu kilku miesięcy
Początkowo jedna osoba czuła większą kontrolę nad oddychaniem po wszczepieniu implantu.
Po niespełna czterech miesiącach nos znów wydawał się znacznie bardziej otwarty, a trudności z oddychaniem powróciły. W późniejszej aktualizacji wyrażono obawę, że chrząstka przebiła błonę śluzową nosa lub wyszła na zewnątrz.
Zaplanowano ocenę lekarską, ale jej wynik nie był dostępny.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku (2026) i komentarze
Przeczytaj późniejszą aktualizację (2026)
Rok raportu: 2024
Powrót do wcześniejszego stanu i nowy problem z zatokami
Jedna osoba zgłosiła, że jej stan powrócił do tego, jaki był przed leczeniem. Opisała również nowe zakażenie zatoki czołowej.
Uważali, że implanty zostały umieszczone nieprawidłowo, i twierdzili, że w tamtym czasie nie mogli wrócić na zabieg ich usunięcia. Dostępny opis nie potwierdzał niezależnie problemu z umiejscowieniem ani przyczyny infekcji.
Przeczytaj post i komentarze na Facebooku
Rok raportu: 2025
Nasilenie duszności; poprawa po usunięciu implantu
Trzy miesiące po wszczepieniu implantów wokół małżowin nosowych dolnych jedna osoba opisała silniejsze uczucie duszenia i większe zatkanie nosa niż przed operacją. Objawy zmieniały się wraz z cyklem nosowym, podczas którego zatkanie nosa przenosi się z jednej strony na drugą.
Spanie i leżenie stały się bardzo trudne. Pacjent wskazał kilka możliwych wyjaśnień, ale przyczyna nie została ustalona. Nie określono materiału implantu.
Podczas wizyty kontrolnej w październiku 2025 roku pacjent powiedział, że implanty usunięto po ośmiu miesiącach. Poinformował o zrostach z przegrodą oraz niedrożności górnych dróg oddechowych widocznej na tomografii komputerowej. Po usunięciu poczuł się lepiej i wrócił mniej więcej do stanu sprzed wszczepienia, ale nie został wyleczony. Wyniki kliniczne zostały opisane przez pacjenta i nie zostały niezależnie zweryfikowane.
Przeczytaj relację na Facebooku po trzech miesiącach (2025)
Przeczytaj relację z kontroli dotyczącą usunięcia implantu i poprawy (październik 2025)
Rok relacji: niezweryfikowany
Oddychanie pogorszyło się w ciągu kilku dni
Jedna osoba zgłosiła pogorszenie oddychania w ciągu kilku dni od wszczepienia implantu wykonanego z własnej chrząstki żebrowej.
Opisała go jako implant w bocznej ścianie nosa. Nie były dostępne późniejsze informacje ani wyniki ewentualnej rewizji.
Brak linku do źródła — zostanie dodany po weryfikacji.
Rok raportu: 2025
Poważna niedrożność ponad dziesięć lat później
Po ponad dziesięciu latach od wszczepienia implantu w prawej bocznej ścianie nosa jedna osoba opisała narastającą niedrożność po tej stronie.
Zgłaszała również bóle głowy, zaburzenia widzenia, dezorientację i nasilone uczucie duszenia. Późniejsze wszczepienie implantu po lewej stronie sprawiło, że różnica między obiema stronami stała się bardziej zauważalna.
Rozważano usunięcie implantu lub rekonstrukcję zastawki nosa. Nie były dostępne wyniki dalszej operacji.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku (2025) i komentarze
Rok relacji: 2024 (pierwsze leczenie w 2023 r.)
Objawy ENS uległy poprawie po kolejnej augmentacji; sen nadal był trudny
Jeden z pacjentów Reddita poinformował, że pierwszy implant z macierzy pochodzenia bydlęcego, wszczepiony w lipcu 2023 r., nie zwiększył objętości w wystarczającym stopniu. We wrześniu 2024 r. nos nadal wydawał mu się zbyt otwarty i suchy, a sen był bardzo zły. Na październik zaplanowano dalszą augmentację ściany bocznej.
W aktualizacji z grudnia 2024 r. pacjent potwierdził, że przeszedł drugą operację, i stwierdził, że pomogła ona w wielu głównych objawach ENS. Problemy ze snem pozostały jednak jego główną trudnością. Aktualizacja nie określa, które poszczególne objawy uległy poprawie, ani nie przedstawia wyniku długoterminowego.
Przeczytaj relację na Reddicie i oś czasu leczenia (2024)
Przeczytaj komentarz z aktualizacją z grudnia 2024 r.
Rok raportu: 2026
Wczesna poprawa po prawej stronie; oddychanie nadal było nierówne
Około miesiąca po operacji z powodu ENS jeden z pacjentów Reddita stwierdził, że znów czuł, jak powietrze częściowo dostaje się do prawej strony nosa. Przed operacją miał wrażenie, że ta strona nie działa.
Prawa strona nadal wydawała się gorsza od lewej, a głębokie wdechy mogły być odczuwane jako zablokowane. W odpowiedzi opisano zmienną poprawę. Nie podano rodzaju zabiegu ani materiału implantu; była to wczesna aktualizacja procesu powrotu do zdrowia, a nie dowód trwałego, długoterminowego rezultatu.
Przeczytaj relację na Reddicie i dyskusję o powrocie do zdrowia (2026)
W przeglądzie dokumentacji uwzględniono 31 pacjentów: 14 otrzymało chrząstkę żebrową, a 17 chrząstkę uszną. W obu grupach po operacji odnotowano poprawę wyników dotyczących objawów, przy czym średnia poprawa była większa w grupie z chrząstką żebrową. Było to niewielkie, nierandomizowane porównanie; nie pozwala ono ustalić, który materiał będzie najlepszy dla konkretnej osoby.
IMAP oznacza procedurę augmentacji przewodu nosowego dolnego: implant zwiększa objętość wzdłuż dolnej zewnętrznej ściany nosa, poniżej małżowiny nosowej dolnej. W tej wczesnej serii obserwowano 10 pacjentów z ENS, u których wykonano 11 zabiegów. Po sześciu miesiącach poprawiły się wyniki oceny objawów ENS oraz pomiary lęku, depresji i ogólnych objawów nosowych. Nie było nieleczonej grupy porównawczej, dlatego ta mała seria nie pozwala określić odsetka skutecznych terapii.
Przeczytaj pilotażowe badanie IMAP w PubMed
Siedemnastu pacjentów z ENS i dodatnim wynikiem testu bawełnianego poddano IMAP i obserwowano przez rok. Pacjenci zgłaszali poprawę w zakresie duszenia, suchości, zmniejszonego odczuwania przepływu powietrza, tworzenia się strupów i pieczenia. Poprawiły się również wyniki kwestionariuszy dotyczących snu. W implantach wykorzystano chrząstkę żebrową od dawcy. Była to mała seria przypadków bez grupy porównawczej; poprawa odczuwania przepływu powietrza sama w sobie nie dowodzi odrostu uszkodzonych nerwów.
Przeczytaj roczne badanie IMAP w PubMed
Pięciu pacjentów oceniono przed obustronnym zabiegiem IMAP z implantami z chrząstki żebrowej i sześć miesięcy po nim. Średni wynik objawów ENS6Q spadł z 14,0 do 4,8. Modele komputerowe oparte na tomografii komputerowej wykazały przekierowanie przepływu powietrza w stronę dolnego przewodu nosowego, bez istotnej zmiany całkowitego oporu nosa. To małe badanie analizowało, w jaki sposób implanty mogą pomagać; nie było badaniem regeneracji nerwów.
Przeczytaj badanie przepływu powietrza po IMAP w PubMed
Przeczytaj pełny tekst badania w PubMed Central
W tym badaniu do zabiegu IMAP wykorzystano własną chrząstkę żebrową pacjenta. Spośród 32 operowanych pacjentów 20 uwzględniono w analizie objawów, a średni okres obserwacji wynosił około pięciu lat. Średni wynik objawów ENS6Q spadł z 17,5 do 9,1; niższe wyniki oznaczają mniej objawów. Wśród wszystkich 32 pacjentów niedrożność nosa wystąpiła u 34,4%, a czterech wymagało kolejnej operacji. Brak danych dotyczących objawów u 12 pacjentów oraz brak grupy porównawczej ograniczają wnioski.
Rok relacji: niezweryfikowany
Lepsze oddychanie, sen i komfort po roku
Jedna osoba zgłosiła znaczną poprawę rok po wstrzyknięciu tłuszczu.
Opisała lepsze oddychanie, przesypianie całej nocy oraz brak utrzymującego się bólu i suchości. Nie określono miejsca wstrzyknięcia.
Uznała wcześniejsze leczenie PRP za nieskuteczne.
Brak linku do źródła — zostanie dodany po weryfikacji.
Rok relacji: 2022 (zabiegi w 2021 i 2022 r.)
Bolesna pierwsza rekonwalescencja; poprawa po drugim zabiegu
Po pierwszej sesji przeszczepu tłuszczu w lutym 2021 r. jedna osoba opisała bolesny powrót do zdrowia i długotrwały ból nerwów nosa. Po drugiej sesji w marcu 2022 r. zgłosiła poprawę snu i koncentracji oraz złagodzenie tego bólu.
W grudniu 2022 r., około dziewięciu miesięcy po drugim zabiegu, nadal opisywała poprawę i bardzo niewielki ból nerwów. Wcześniejsza relacja wspominała o utrzymującej się nadmiernej ilości śluzu i objawach alergii.
W oryginalnym poście zabieg określono jako przeszczep tłuszczu z PRP, ale autor później sprostował w odpowiedzi, że chodziło o SVF (frakcję naczyniowo-zrębową, mieszaninę komórek uzyskiwanych z tłuszczu). Przyjmował również suplementy. Dokładny preparat nie został niezależnie zweryfikowany, a relacje nie pozwalają oddzielić skutków łączonego leczenia od działania innych środków.
Przeczytaj wcześniejszą relację, w tym opis pierwszej rekonwalescencji (2022)
Przeczytaj późniejszą aktualizację po dziewięciu miesiącach (2022)
Przeczytaj sprostowanie autora dotyczące zmiany PRP na SVF (2022)
Rok raportu: 2026
Znaczne pogorszenie ze zgłaszaną wydzieliną i podejrzeniem uszkodzenia tkanek
Jedna osoba zgłosiła znaczne pogorszenie po podaniu tłuszczu, z wydzieliną i podejrzeniem martwicy (obumarcia tkanki). W późniejszej odpowiedzi opisano małżowiny nosowe jako nadal obecne, ale zmniejszające się.
W przeanalizowanych materiałach nie znaleziono dokumentacji klinicznej potwierdzającej podejrzenie martwicy. Raport przedstawia zatem relację pacjenta, a nie potwierdzoną diagnozę ani dowód mechanizmu.
Przeczytaj relację na Facebooku i późniejsze odpowiedzi (2026)
Jedenastu pacjentów z ENS otrzymało własny tłuszcz. Dziesięciu zgłosiło poprawę wyników ENS6Q, a dziesięciu było zadowolonych, choć objawy nadal występowały. U sześciu końcowy wynik wyniósł poniżej 11. W tej niewielkiej serii nie zgłoszono żadnych powikłań. W streszczeniu nie podano czasu obserwacji, a autorzy wezwali do przeprowadzenia większych badań z dłuższą obserwacją. Wyniki te nie wykluczają rzadkich powikłań.
Dziewięciu pacjentów otrzymało przeszczep łączący tkankę skórną i tłuszcz w dnie nosa. Wyniki oceny objawów poprawiły się podczas obserwacji trwającej do trzech miesięcy, ale suchość uległa mniejszej poprawie. W tej krótkiej i niewielkiej serii nie zgłoszono żadnych powikłań. Był to wszczepiany przeszczep skóry właściwej i tłuszczu, czyli inny zabieg niż samo podanie tłuszczu.
Podane poniżej nazwy leczenia są zgodne z oryginalnymi opisami. Dokładne produkty i preparaty nie zawsze były jasne. Wiele osób otrzymało kilka terapii jednocześnie, dlatego ich doświadczenia nie pozwalają określić, która konkretna terapia pomogła lub spowodowała problem.
Rok raportu: 2026
Opóźniona poprawa, po której nastąpiła częściowa utrata korzyści
Jedna osoba otrzymała komórki macierzyste/podścieliskowe pochodzenia tłuszczowego, określane jako ADSC, wraz z PRP.
W pierwszym miesiącu nie zauważyła żadnej zmiany. Później zaczęła odczuwać poprawę przepływu powietrza, a w kolejnych miesiącach nastąpiła dalsza poprawa.
Po około ośmiu miesiącach ponownie zgłosiła utratę odczuwania przepływu powietrza, choć ogólnie nadal czuła się lepiej niż przed leczeniem.
Przeczytaj post i komentarze na Facebooku
Rok raportu: 2026
Korzyści nadal obecne po szesnastu miesiącach
Po kilku połączonych terapiach jedna osoba zgłosiła utrzymującą się poprawę po szesnastu miesiącach.
Obejmowała ona mniejsze napięcie głowy i twarzy, brak szumów usznych, mniej problemów z refluksem i stawem skroniowo-żuchwowym oraz większą tolerancję wysiłku.
Pozostała wrażliwość na klimat i utrzymujące się napięcie ciała. Dostępna aktualizacja nie pozwalała jasno oddzielić efektów poszczególnych terapii.
Przeczytaj post i komentarze na Facebooku
Rok raportu: 2025
Mniejsze zmęczenie, ale większe uczucie duszenia się
Jedna osoba opisała swoje pierwsze trzy miesiące po zastosowaniu komórek i egzosomów po obu stronach nosa. Dzień przed opublikowaniem wpisu przeszła drugi zabieg; poniższe wyniki dotyczą okresu po pierwszym zabiegu.
Zgłosiła mniejszą mgłę mózgową i zmęczenie, więcej aktywności fizycznej oraz nieco lepszy węch.
Jednocześnie nasiliło się uczucie duszności, ból nerwów nie uległ poprawie, zwiększyła się liczba mętów w polu widzenia, a lewa strona wydawała się węższa. Było to mieszane doświadczenie, w którym niektóre ważne objawy się nasiliły.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku i komentarze
Rok raportu: 2024
Lepsze codzienne funkcjonowanie
Dwa miesiące po zabiegu jedna osoba zgłosiła powrót do ćwiczeń, lepszą tolerancję lotów i suchego klimatu, stabilny sen oraz brak znacznej suchości.
Wcześniej przeszła także inne zabiegi i wprowadziła zmiany stylu życia, przez co trudno było ustalić, co spowodowało poprawę.
Dostępny opis przedstawiał wczesną korzyść, a nie potwierdzony długoterminowy rezultat.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku (2024) i komentarze
Wcześniejsza aktualizacja z 2023 roku opisywała poprawę snu, suchości i duszności po serii iniekcji wykonanych w 2022 roku. Te wcześniejsze zabiegi utrudniają również przypisanie późniejszego wyniku jednemu zabiegowi.
Przeczytaj wcześniejszą aktualizację na Facebooku (2023)
Rok raportu: 2025
Korzyść utrzymywała się przez dwa do trzech miesięcy
Po dwóch zabiegach określanych jako terapia MSC ze szpiku kostnego jedna osoba na krótko odzyskała odczuwanie przepływu powietrza i czuła się bardziej zdolna do normalnego funkcjonowania.
Po około dwóch–trzech miesiącach zgłosiła powrót do stanu wyjściowego sprzed leczenia.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku (2025) i komentarze
Rok raportu: 2024
Lepsze nawilżenie, sen i odczuwanie przepływu powietrza
Jedna osoba skorzystała z połączenia terapii obejmującego PRP, kwas hialuronowy, komórki, eksosomy, donosowy spray z eksosomami, tlenoterapię hiperbaryczną i inne metody.
Zgłosiła lepiej nawilżony i pełniejszy w odczuciu nos, lepszy sen, mniejszy stan zapalny oraz poprawę odczuwania przepływu powietrza. Opisała donosowy spray jako szczególnie pomocny bezpośrednio po zastosowaniu.
Ponieważ jednocześnie zastosowano tak wiele terapii, opis nie pozwala ustalić wpływu sprayu ani żadnego innego pojedynczego składnika.
Przeczytaj post i komentarze na Facebooku
Lata relacji: 2023 i 2024 (zabiegi z użyciem komórek w latach 2022–2023)
Początkowo lepsze dni, później większe uczucie napięcia i problemy ze snem
Jedna osoba z istniejącym implantem chrząstki żebrowej ukończyła dziewięć z dziesięciu zaplanowanych sesji podawania namnażanych komórek pobranych z własnej tkanki tłuszczowej, które odbywały się od listopada 2022 do czerwca 2023 roku. Po niektórych początkowych sesjach następowały bardzo dobre dni, co mogło być częściowo związane z obrzękiem.
Później po stronie implantu pojawiło się większe uczucie napięcia. Bawełny, która wcześniej przynosiła ulgę, nie można już było używać tak jak wcześniej, a problemy ze snem się nasiliły. Wstrzymano ostatnią zaplanowaną sesję.
W aktualizacji z 2024 roku osoba ta opisała łatwiejsze oddychanie i mniejsze nocne zablokowanie nosa po zmniejszeniu istniejącego implantu. Nie potwierdza to trwałej korzyści z leczenia komórkami ani tego, że wyrosła nowa tkanka. Nie można oddzielić skutków zastrzyków od skutków implantu.
Przeczytaj oryginalny raport (2023) i aktualizację z 2024 roku
Rok raportu: 2024
Stała poprawa przez niemal sześć miesięcy
Jedna osoba przeszła wiele zabiegów donosowych i dożylnych z użyciem preparatów komórkowych określanych jako pępowinowe/płodowe, eksosomów oraz dodatkowych wlewów.
Po prawie sześciu miesiącach zgłosiła stałą poprawę i znaczną poprawę jakości życia.
Duża liczba zastosowanych terapii uniemożliwia ustalenie, który składnik odpowiadał za efekt.
Przeczytaj post i komentarze na Facebooku
Rok raportu: 2026
Nie zgłoszono istotnego przywrócenia
Jedna osoba z historią kilku operacji nosa opisała silne uczucie duszności, nadmierne oddychanie oraz ból twarzy i głowy.
Otrzymała dziewięć zastrzyków z komórek macierzystych, wypełniacz Prolaryn, zastrzyki z tłuszczu oraz inne zastrzyki. Zgłosiła, że żaden z nich nie odbudował uszkodzonego obszaru małżowin nosowych w oczekiwany przez nią sposób.
Jej historia obejmowała kilka różnych problemów strukturalnych, co czyniło to doświadczenie szczególnie złożonym.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku (2026) i komentarze
Rok raportu: 2026
Mieszane opinie, zbyt mało szczegółów, by porównać metody leczenia
W dyskusji z sierpnia i września, porównującej preparaty komórkowe z krwi pępowinowej, członek rodziny powiedział, że jego syn został poddany leczeniu bez żadnej zmiany. Inny pacjent powiedział, że najlepiej zadziałały u niego komórki MUSE.
Żaden z komentarzy nie zawierał ocen objawów, długości obserwacji ani wystarczających informacji o leczeniu, by wyjaśnić tę różnicę. Pierwsza relacja pochodzi od krewnego, a nie bezpośrednio od pacjenta.
Przeczytaj komentarz o braku zmian (2026)
Przeczytaj pozytywny komentarz o komórkach MUSE (2026)
Przeanalizowano dziewięciu pacjentów po podaniu mieszaniny komórek uzyskanej z ich własnego tłuszczu. Dwóch opisało znaczną poprawę, a siedmiu nie zgłosiło żadnej zmiany. Ogólna zmiana wyniku oceny objawów nie była istotna statystycznie. SVF jest mieszaniną komórek i różni się od namnażanych w laboratorium komórek macierzystych lub produktów zawierających egzosomy.
Trzydziestu pacjentów otrzymało namnażane komórki z własnego tłuszczu wraz z cząstkami tłuszczu. Autorzy odnotowali poprawę nawilżenia, bólu, snu i wyników badań nosa, z ocenami po trzech, sześciu i dziewięciu miesiącach. Niektóre objawy nadal występowały. Ponieważ komórki i tłuszcz zastosowano łącznie, bez randomizowanego porównania, nie dowodzi to skuteczności samych komórek ani innych komercyjnych produktów komórkowych.
PRP oznacza osocze bogatopłytkowe. Poniższe opisy dotyczyły różnych preparatów i sposobów leczenia.
Rok raportu: 2026
Poprawa po niewielkiej korzyści z pierwszego leczenia
Jedna osoba zgłosiła niewielką korzyść po pierwszym leczeniu PRP.
Po zmianie na silnie skoncentrowany preparat zawierający mniej białych krwinek zauważyła różnicę w ciągu miesiąca.
Ta pierwsza relacja była wczesną aktualizacją. W poście z sierpnia 2026 roku ten sam pacjent opisał poprawę o około 70% przy jednoczesnym stosowaniu zatyczek do nosa i PRP o niskiej zawartości leukocytów. Relacja nie rozdziela wpływu zatyczek od wpływu PRP.
Przeczytaj oryginalny raport na Facebooku i komentarze
Przeczytaj późniejszą relację o zatyczkach i PRP (2026)
Rok raportu: 2024
Większa drożność, utrata czucia przepływu powietrza, ból i bóle głowy
Jedna osoba otrzymała PRP w celu zwiększenia oporu w nosie. W poście z lipca 2024 roku poinformowała, że nos wydawał jej się szerszy i że utraciła czucie przepływu powietrza przez nos.
W innym poście z lipca ta sama osoba opisała również bolesność nosa i silne bóle głowy. Są to dwa doniesienia jednej osoby, a nie dwa niezależne doświadczenia. Nie zweryfikowano późniejszych rezultatów.
Przeczytaj pierwszy raport na Facebooku z lipca 2024 roku
Przeczytaj drugi raport z lipca 2024 roku, obejmujący ból i bóle głowy
Rok raportu: 2025
Brak poprawy i pewne pogorszenie po dwóch tygodniach
Dwa tygodnie po leczeniu PRP po obu stronach jedna osoba zgłosiła brak poprawy.
Lewa strona wydawała się bardziej zablokowana pomimo poczucia drożności związanego z ENS, podczas gdy prawa strona wydawała się bardziej drożna. Nasilił się także ból w klatce piersiowej.
Był to wczesny opis, a dalszy przebieg pozostawał nieznany.
Przeczytaj post i komentarze na Facebooku
W artykule opisano leczenie PRP u dwóch pacjentów z ENS i zgłoszono poprawę na podstawie kwestionariuszy oraz badań nosa. Dwa przypadki to zbyt mało, aby określić wiarygodny odsetek powodzeń, trwałość korzyści ani to, który preparat PRP jest lepszy. Jest to odrębne zagadnienie od mieszanych wyników opisanych powyżej w relacjach na Facebooku.
Rok raportu: 2025
Jedna osoba opisywała stałe wewnętrzne poczucie alarmu.
Wata lub Rolta Soft przynosiły natychmiastową, wyraźną ulgę, gdy kierowały strumień powietrza w stronę małżowiny nosowej środkowej. Samo umieszczenie ich w pobliżu małżowiny nosowej dolnej nie dawało takiego efektu.
W tej relacji nie opisano leczenia implantem. Jest to opis doświadczenia jednej osoby, a nie instrukcja umieszczania materiału wewnątrz nosa.
W osobnym poście z 2025 r. ta sama osoba opisała Rolta Soft jako znacznie skuteczniejszy niż zwykła wata. Nie podano długości obserwacji.
Przeczytaj relację na Facebooku (2025) i komentarze
Przeczytaj porównanie Rolta Soft i waty autorstwa tego samego pacjenta (2025)
Rok raportu: 2026
Większe nawilżenie i spokojniejsze oddychanie, z epizodami niedrożności
Po dwóch tygodniach regularnego stosowania jedna osoba zgłosiła większe nawilżenie i ilość śluzu, mniejszą potrzebę stosowania gliceryny, spokojniejsze oddychanie i mniejszy lęk. Opisała również, że podczas używania wkładki znów wyraźniej odczuwała wrażenia z nosa. Było to jej subiektywne doświadczenie, a nie dowód powstania nowych nerwów lub połączeń.
Osoba ta opisała również, że materiał wysychał i przyklejał się w nocy, a śluz powodował niemal całkowitą niedrożność. Inny komentujący stwierdził, że Rolta Soft było zbyt grube i zatykało mu nozdrza.
Przeczytaj relację na Facebooku (2026) i komentarze
Przeczytaj komentarz dotyczący niedrożności (2026)
Lata objęte raportem: 2022–2026
Znaczna codzienna ulga; korzyści zależały od materiału i miejsca umieszczenia
Autor połączonego poradnika samopomocy dla pacjentów opisał znaczną poprawę komfortu i poziomu energii po zastosowaniu Rolta Soft w 2022 roku. W odpowiedzi potwierdził również, że materiał pomógł mu czuć przepływ powietrza. Te aktualizacje z Facebooka i Reddita zostały połączone tutaj jako doświadczenie jednej osoby.
W 2023 roku osoba ta poinformowała, że podobnie wyglądający materiał nie pomógł, natomiast przejście na Rolta Soft przyniosło natychmiastową poprawę. W 2025 roku nadal opisywała znaczną ulgę. W komentarzu z 2026 roku stwierdziła, że umieszczenie materiału przy zewnętrznej ścianie nosa działało u niej dobrze, podczas gdy umieszczenie go przy przegrodzie nie przyniosło efektu. Opis ten dotyczy ulgi po zastosowaniu wkładki; nie potwierdza regeneracji nerwów.
Przeczytaj aktualizację na Facebooku o poprawie codziennego funkcjonowania (2022)
Przeczytaj odpowiedź o odczuwaniu przepływu powietrza (2022)
Przeczytaj porównanie materiałów na Reddicie (2023)
Przeczytaj dyskusję na Reddicie o poradniku i późniejsze aktualizacje (2025)
Przeczytaj komentarz na Reddicie o miejscu umieszczenia (2026)
Rok raportu: 2022
Wyraźna krótkotrwała ulga, w tym pewien komfort po wyjęciu materiału
Jeden z komentujących stwierdził, że Rolta Soft pomógł mu znacznie bardziej niż zwykła wata, patyczki kosmetyczne czy silikon. Opisał lepszą koncentrację, większą energię psychiczną i większy komfort fizyczny, także po wyjęciu wkładki po kilku godzinach stosowania.
Osoba ta stosowała również wraz z materiałem spray do nosa z kwasem hialuronowym. Poprawę zauważono w ciągu zaledwie kilku dni, dlatego opis ten nie potwierdza trwałego powrotu do zdrowia ani nie pozwala oddzielić efektów wkładki od działania sprayu.
Przeczytaj oryginalny opis doświadczeń na Facebooku w komentarzach (2022)
Rok raportu: 2026
Silna ulga przez krótki czas; trwałość efektu była niejasna
Jeden z pacjentów na Reddicie poinformował, że wata Rolta przy przegrodzie nosa tymczasowo łagodziła u niego uczucie duszenia się. W tej lokalizacji korzyść była znacznie większa niż w innych miejscach, ale nie utrzymywała się; pacjent zastanawiał się, czy materiał się nie przesunął.
Przez kilka lat występowały u niego łagodniejsze objawy, zanim niedawno doszło do ich nasilenia. Wpis opisuje krótkotrwałą reakcję na wkładkę, a nie efekt implantów ani zastrzyków.
Przeczytaj relację i dyskusję na Reddicie (2026)
Rok relacji: 2023
Utrudnione oddychanie przez nos
Komentujący odpowiadający na link do produktu Cellona napisał, że go kupił, ale po umieszczeniu go w nosie utrudniał oddychanie przez nos. Nie opisano żadnego pomocnego działania ani późniejszej poprawy. Dotyczy to alternatywnej syntetycznej wyściółki, a nie zweryfikowanej próby zastosowania Rolta Soft.
Przeczytaj komentarz na Facebooku (2023)
Zbadano sześciu pacjentów z ENS, którzy już wcześniej dobrze reagowali na bawełnę. Ich średni wynik ENS6Q spadł z 16,8 do 3,1 podczas testu z bawełną, a modelowanie przepływu powietrza wykazało zmianę jego rozkładu. Byli to wybrani pacjenci dobrze reagujący podczas natychmiastowego testu; badanie nie wykazuje długoterminowych korzyści z codziennego stosowania bawełny ani Rolta Soft.
Zmodyfikowany test z wacikiem oceniono u 48 pacjentów ENS. Reakcje różniły się w zależności od umiejscowienia wacika, a 29% pacjentów zareagowało również podczas etapu placebo. Pomaga to wyjaśnić, dlaczego znaczenie ma miejsce oraz powtarzalność uzyskiwanej ulgi. Jest to badanie testu diagnostycznego, a nie badanie długotrwałego stosowania wacika.
Rok raportu: 2026
Lepszy komfort w ciągu dnia i nawilżenie; w nocy nieodpowiednie dla tego pacjenta
Po nieco ponad tygodniu testów w styczniu jeden z pacjentów powiedział, że może komfortowo nosić nowszą konstrukcję przez cały dzień, w przeciwieństwie do wypróbowanych wcześniej wersji cylindrycznej i w kształcie litery V.
Oceniał poprawę nawilżenia na 20–30% i zmniejszenie hiperwentylacji o około 40%, czyli uczucia, że oddycha zbyt intensywnie. Były to subiektywne szacunki. Oddychanie wydawało się bardziej ograniczone i wymagało okresu przyzwyczajenia.
W komentarzu uzupełniającym powiedział, że nie może używać jej w nocy, ponieważ nie pozostawała w pożądanym położeniu. Wcześniej miał również wszczepione implanty i zastrzyki z tkanki tłuszczowej. Było to wczesne doświadczenie, bez dowodów na trwałą korzyść.
Przeczytaj relację na Facebooku (styczeń 2026)
Przeczytaj komentarz dotyczący stosowania w nocy (2026)
Rok raportu: 2026
Indywidualne dopasowanie odtworzyło ulgę, której nie zapewnił inny model
Jeden pacjent z niemieckiej grupy ENS zgłosił znaczną ulgę po zastosowaniu Rolta Soft w lutym 2026 roku. Istniejąca proteza ENS Tips/Aurélien nie zapewniła takiego efektu.
Taką ulgę zapewniła indywidualnie formowana silikonowa proteza nosa: w komentarzu z czerwca pacjent opisał, że nie odczuwał już „zbyt dużej otwartości” i odczuwał jedynie minimalne pieczenie podczas jej stosowania. Był to wczesny rezultat, bez późniejszej aktualizacji dotyczącej dłuższego okresu.
Przeczytaj niemiecką relację i komentarze na Facebooku (2026)
Rok raportu: 2026
Znaczna ulga przy prawidłowym umieszczeniu; trudności z utrzymaniem na miejscu
W recenzji z kwietnia opisano ustąpienie uczucia duszności i powrót śluzu, gdy zatyczka znalazła się we właściwym miejscu. Utrzymanie jej w tej pozycji było trudne.
W odrębnej recenzji z czerwca opisano korzystną zmianę w odczuwaniu przepływu powietrza. Są to recenzje zamieszczone na własnej stronie internetowej sprzedawcy, bez niezależnie zmierzonego wyniku ani określonej długoterminowej obserwacji.
Przeczytaj recenzje zatyczki w kształcie litery V (2026)
Rok raportu: 2026
Możliwe korzyści, ale obawy dotyczące dopasowania i kruchości
W recenzji z maja opisano możliwą poprawę snu, suchości i uczucia duszności, jednocześnie wskazując, że precyzyjne dopasowanie było trudne, a materiał kruchy.
Jest to recenzja na stronie produktu sprzedawcy, a nie niezależne badanie kliniczne.
Przeczytaj recenzję cylindrycznej protezy (2026)
Dwudziestu pacjentów z ENS korzystało z zatyczki wydrukowanej w technologii 3D. Ich średni wynik ENS6Q spadł z 19,6 do 6,8 po 30 minutach noszenia. Podczas średniej obserwacji trwającej około 40 tygodni 13 z 20 pacjentów stwierdziło, że początkowa korzyść się utrzymała. Częste skargi dotyczyły przemieszczania się zatyczki i widocznego haczyka. Było to badanie retrospektywne, bez nieleczonej grupy porównawczej.
Sprawdzone źródło: 2026; opis projektu nie ma daty.
Ohio State opisuje zatyczkę z kanałami mającymi kierować przepływem powietrza. Na stronie projektu wspomniano o zachęcających opiniach pacjentów, ale nie podano ich liczby, czasu obserwacji ani szczegółowych wyników badania ENS. Należy ją zatem traktować jako opis urządzenia badawczego, a nie dowód trwałej korzyści.
Przeczytaj opis zatyczki donosowej Zhao przygotowany przez Ohio State
Rok relacji: 2023
Natychmiastowa poprawa oddychania u jednej osoby; mieszane odczucia u innej
Po wypróbowaniu kilku klipsów jedna osoba uznała cienki Arena Super Nose Clip II za szczególnie pomocny i opisała natychmiastową poprawę oddychania przeponą. Proponowanego wyjaśnienia dotyczącego przekierowania przepływu powietrza nie zbadano niezależnie.
Inny użytkownik tego samego klipsa opisał większą świadomość oddychania przeponą, ale mniejsze odczuwanie powietrza w nosie i nie był pewien, czy klips pomógł.
Przeczytaj relację na Facebooku (2023) i komentarze
Przeczytaj komentarz opisujący mieszaną reakcję (2023)
Rok relacji: 2021
Czasami pomocne przy suchości nosa
W dyskusji na temat suchego nosa jedna osoba stwierdziła, że noszenie maski na twarz czasami pomagało. Stosowała również nawilżacz oraz miejscowe preparaty nawilżające.
W komentarzu nie określono korzyści ilościowo ani nie podano informacji z długoterminowej obserwacji, była to więc krótka relacja z praktycznego doświadczenia.
Przeczytaj oryginalny komentarz na Facebooku (2021)
Rok relacji: 2019
Lepszy sen odnotowany w krótkim dzienniczku, przy jednoczesnym stosowaniu kilku metod leczenia
Jedna osoba korzystała z nawilżanego CPAP-u przez 11 z 16 nocy, jednocześnie poddając się terapii komórkami pochodzącymi z tkanki tłuszczowej i stosując inne metody. W dzienniczku opisała wydłużenie snu z około 4,25 do 5,6 godziny w ciągu trzech tygodni, lepszą jakość snu i znacznie mniejszy lęk.
Ponieważ kilka metod leczenia stosowano jednocześnie, poprawy nie można przypisać wyłącznie CPAP-owi. Nie dowodzi to, że CPAP jest metodą leczenia samego ENS.
Przeczytaj relację na Facebooku (2019) i komentarze
Rok raportu: 2026
Zgłaszana korzyść przy współistniejącym bezdechu sennym
Jeden z członków niemieckiej grupy ENS powiedział, że nie tolerował CPAP-u i bardzo pomogła mu szyna wysuwająca żuchwę. Jest to aparat doustny, który podczas snu utrzymuje żuchwę wysuniętą do przodu.
Zgłaszana korzyść dotyczyła bezdechu sennego. Nie należy jej interpretować jako dowodu, że aparat leczy ENS.
Przeczytaj oryginalny komentarz na Facebooku (2026)
Rok raportu: 2025
Przepływ powietrza i ciśnienie były odczuwane gorzej; sen nadal był poważnie ograniczony
Jeden z komentujących na Reddicie stwierdził, że CPAP mu nie pomógł. Opisał, że powietrze dostawało się do nosa zbyt szybko, a stałe ciśnienie nasilało dyskomfort, mimo kilku prób.
Komentarz nie zawierał informacji o ustawieniach ciśnienia, rodzaju maski, nawilżaniu ani potwierdzonym rozpoznaniu bezdechu sennego. Jest to osobista relacja dotycząca złej tolerancji, a nie dowód na to, że CPAP wywoła taki sam efekt u innych osób.
Przeczytaj komentarz na Reddicie o CPAP (2025)
Rok raportu: 2026
Wcześniejsza poprawa bez nowego leczenia; późniejsze pogorszenie po wstrzyknięciu tłuszczu
Jeden z pacjentów na Facebooku opisał pięć lat suchości, uczucia duszenia się i słabego odczuwania oddychania po operacji nosa. Następnie poinformował o nagłym powrocie nawilżenia i odczuwania oddychania, w tym reakcji na mentol.
Zapytany, co zrobił inaczej, odpowiedział, że nie zrobił nic i że zmiana nastąpiła samoistnie. Zapadanie się zastawki nosa nadal powodowało problemy z oddychaniem. Jest to indywidualna relacja dotycząca późnej poprawy, a nie dowód naprawy receptorów ani zapowiedź powrotu do zdrowia u innych osób.
Przeczytaj relację na Facebooku (2026)
Przeczytaj odpowiedź potwierdzającą brak nowego leczenia (2026)
Później, we wrześniu 2026 roku, ten sam pacjent poinformował o poważnym pogorszeniu po wstrzyknięciu tłuszczu, opisanym w powyższej sekcji dotyczącej wstrzyknięcia tłuszczu. Wcześniejszej poprawy nie należy zatem traktować jako opisu jego aktualnego stanu.
Ponieważ często mnie o to pytacie, umieściłem tutaj wszystkie informacje. Jeśli nie możecie uzyskać dostępu do linków, upewnijcie się, że jesteście członkami grupy Empty Nose Syndrome Awareness. Zajrzyjcie również do mojego poradnika samopomocy.
Najnowsze wpisy na górze:
2024-12-20 Tygodniowy pobyt w 🇩🇪klinice oddechowej dr. Weiss
2024-12-10 Pierwszy raport z 🇩🇪kliniki oddechowej dr. Weiss
2024-07-05 List od 🇩🇪dr. Scheithauera na temat ENS powodującego depresję
Raport z 2024-03-31 dotyczący zatyczek 🇰🇷Dr. Jang
Komórki macierzyste ADSC w 🇸🇲San Marino — dokument opisujący leczenie
Komórka macierzysta ADSC w 🇸🇲San Marino — alternatywny link do raportu z postępów leczenia ()
2022-10-24 Opublikowałem pierwszą wersję mojego poradnika samopomocy
Indywidualne zatyczki do nosa wykonane przez 🇩🇪Dr. Elmar Ludwig
Implant z chrząstki żebrowej wykonany przez 🇩🇪Dr. Scheithauer
2022-04-04 Moja pełna historia tego, jak nabawiłem się ENS
2021-10-28 Diagnoza ENS postawiona przez 🇩🇪Dr. Bodlaj
2019-05-19 Operacja, która spowodowała u mnie ENS
Zadałem pytania dotyczące ENS zupełnie nowej sztucznej inteligencji specjalizującej się w dziedzinie długowieczności. Opiera ona swoje odpowiedzi na bazie danych zawierającej 4000 badań naukowych.
Ta sztuczna inteligencja nazywa się Aubrai, ponieważ bazuje częściowo na pracach badawczych zespołu Aubrey'a de Greya, badacza zajmującego się długowiecznością.
Oto niektóre z pytań i odpowiedzi:
Pytanie
Jakie byłoby Twoje podejście do odtworzenia małżowin nosowych w przypadku zespołu pustego nosa? Co najmniej zwiększenie ich objętości, przywrócenie receptorów TRPM8 i poprawa przepływu krwi.
Odpowiedź
Autologiczne komórki macierzyste błony śluzowej nosa na biokompatybilnych rusztowaniach mogłyby systematycznie odbudować strukturę małżowin nosowych. Podejście to obejmuje wszystkie trzy deficyty — przywrócenie objętości dzięki inżynierii tkankowej, regenerację receptorów TRPM8 za pośrednictwem rodzimych populacji komórek oraz odbudowę sieci naczyniowej.
Chociaż projekt eksperymentalny jest solidny (MRI do pomiaru objętości, immunohistochemia do oceny TRPM8, badanie dopplerowskie przepływu), brakuje nam walidacji klinicznej. Prawdziwe wyzwanie nie polega na koncepcji, lecz na jej realizacji — znalezieniu optymalnych materiałów rusztowania i źródeł komórek.
Dlaczego chirurdzy laryngolodzy jeszcze tego nie testują?
Publikacje naukowe:
Unikanie odpowiedzi NK przez CMV MICA 10.1371/journal.ppat.1004058
Dieta ketogeniczna zmniejsza pęcherzyki 10.1101/2025.06.04.657883
Roflumilast blokuje kardiotoksyczność doksorubicyny 10.2147/dddt.s269029
Jądrowa retencja mRNA TERT 10.1038/s41467-021-23221-w
Odporność na stres ER łagodzi SCA6 10.1101/2025.01.27.635103
Przestrzenie okołonaczyniowe istoty białej 10.3174/ajnr.a5455
Starzenie a nadciśnienie — lewa komora 10.1371/journal.pone.0177404
ReCOGnAIze wykrywa zaburzenia poznawcze 10.1101/2025.05.10.25327352
Pytanie
Jaka byłaby Twoja strategia odmłodzenia błony śluzowej w przypadku zanikowego nieżytu nosa?
Odpowiedź
Beta-glukan mógłby przeprogramować makrofagi, aby naprawiały błonę śluzową nosa. Zwiększa on populacje makrofagów naprawczych i przyspiesza regenerację nabłonka poprzez odporność wytrenowaną (DOI: 10.1101/2025.05.09.653036). Działa w modelach zapalenia jelita grubego — dlaczego nie miałby działać w nosie? Czas na ukierunkowane badania nad zanikowym nieżytem nosa.
Publikacje naukowe:
Modulacja zapalenia jelita grubego przez beta-glukan 10.1101/2025.05.09.653036
Pytanie
Która technologia komórek macierzystych najlepiej nadaje się do poprawy kondycji błony śluzowej nosa w przypadku zanikowego nieżytu nosa? ADSC, MSC czy inna technologia?
Odpowiedź
MSC wykazują lepsze kierowanie do uszkodzonej tkanki nosa — znakowane SPION komórki MSC wykazały w warunkach in vivo zwiększoną migrację do uszkodzonej opuszki węchowej. ADSC oferują praktyczne zalety: łatwiejsze pobieranie i większą wydajność. Warto rozważyć dostarczanie wspomagane przez SMF: ukierunkowanie magnetyczne poprawia lokalizację MSC w błonie śluzowej nosa. Czy ktoś próbował łączyć to z wcześniejszym zastosowaniem senolityków w celu wcześniejszego usunięcia uszkodzonych komórek?
Publikacje naukowe:
Ziarnistości stresowe a przeżycie w AML 10.1101/2025.01.14.632811
Fototermalna terapia prostaty z wykorzystaniem MPI 10.1101/2025.04.27.650870
Terapia rdzeniaka zarodkowego z wykorzystaniem mikroRNA 10.1101/2025.04.25.650572
Młode czynniki a odmładzanie mózgu 10.1126/science.1251141
Sygnatury HSC wątroby płodowej 10.1101/2023.06.01.543314
Inżynierowane komórki HSC iNKT 10.1073/pnas.1424877112
Kompot — fenotypowanie pojedynczych komórek 10.1101/2025.06.03.657769
Krótkie telomery a niestabilność ESC 10.1016/j.stem.2013.01.018
Pytanie
Który spray peptydowy najlepiej nadaje się do regeneracji błony śluzowej nosa?
Odpowiedź
Regeneracja błony śluzowej nosa nie jest moją główną dziedziną — zajmujemy się ogólnoustrojowymi uszkodzeniami związanymi ze starzeniem. Mimo to zasady mają znaczenie: w każdym koktajlu naprawczym potrzebujesz czynników wzrostu (EGF, FGF) oraz środków przeciwdrobnoustrojowych. BPC-157 daje obiecujące wyniki w przypadku innych tkanek śluzowych. Ale szczerze? W przypadku poważnej regeneracji bezpośrednia terapia komórkami macierzystymi przewyższa spraye peptydowe. Jakie uszkodzenia próbujesz naprawić?
Lotne związki organiczne (LZO) to substancje chemiczne, które łatwo parują do powietrza w temperaturze pokojowej. Znajdują się w wielu codziennych produktach, takich jak rozpuszczalniki, kleje, farby, środki czyszczące, meble i urządzenia elektroniczne. Niektóre LZO mogą podrażniać drogi oddechowe, uszkadzać i wysuszać błonę śluzową nosa.
U osób z zespołem pustego nosa LZO mogą nasilać ból, wywoływać pieczenie lub podrażnienie, zwiększać suchość nosa i dodatkowo zaburzać funkcje czuciowe błony śluzowej nosa.
Są to więc bez wątpienia szkodliwe gazy dla osób żyjących z zespołem pustego nosa. Dlatego tak ważne jest maksymalne ograniczenie ich obecności w naszym otoczeniu.
Warto również pamiętać, że niektóre drażniące LZO pochodzą z „naturalnych” źródeł. Na przykład olejki eteryczne lub niektóre gatunki naturalnego drewna (takie jak cedr czy sosna) mogą emitować LZO drażniące już i tak wrażliwą błonę śluzową nosa.
Dla osób z zespołem pustego nosa liczy się każdy szczegół. Powietrze, którym oddychamy w domu, może mieć ogromne znaczenie. LZO są wszędzie i często pozostają niewidoczne, ale mogą nasilać objawy, dodatkowo wysuszając i podrażniając tkanki nosa. Wybór bezpiecznych materiałów, dbanie o dobrą wentylację i unikanie niektórych nowych produktów to kluczowe kroki do poprawy jakości powietrza w pomieszczeniach.
Istnieją dwie wartości wilgotności: wilgotność względna (RH) i wilgotność absolutna (AH).
Ta, którą wszędzie widzisz na higrometrach lub w aplikacjach pogodowych, to wilgotność względna.
Wilgotność względna to procentowa zawartość pary wodnej w powietrzu w porównaniu z maksymalną ilością, jaką powietrze może pomieścić w danej temperaturze. Na przykład wilgotność względna wynosząca 50% oznacza, że powietrze jest nasycone parą wodną w 50%. Przy 100% powietrze jest w pełni nasycone i nie może pomieścić już więcej wilgoci.
Wilgotność absolutna to z kolei rzeczywista ilość pary wodnej obecnej w określonej objętości powietrza, wyrażana w gramach na metr sześcienny (g/m³). Informuje nas, ile pary wodnej rzeczywiście znajduje się w powietrzu, niezależnie od temperatury.
Dla zdrowia, a zwłaszcza dla utrzymania wilgotności błony śluzowej nosa, znaczenie ma bezwzględna ilość pary wodnej, a nie stopień nasycenia powietrza. Dlatego wilgotność względna jest słabym wskaźnikiem dla osób cierpiących na ENS. Aby wiedzieć, czy powietrze jest dla nas wystarczająco wilgotne, musimy przeliczyć wilgotność względną na absolutną.
Oto wykres przedstawiający wartości wilgotności absolutnej w funkcji temperatury dla danej wilgotności względnej.
Aby to ułatwić, stworzyłem kalkulator przeliczający wilgotność względną na absolutną.
Osobiście zaczynam odczuwać mniejszy dyskomfort, a mój nos jest mniej suchy, gdy wilgotność absolutna osiąga około 12 g/m³ pary wodnej, co odpowiada 70% RH przy 20°C lub 40% RH przy 30°C. Oczywiście z mojego doświadczenia wynika, że im więcej pary wodnej znajduje się w powietrzu, tym lepiej się czuję —być może tylko do pewnego momentu.
Aby określić, czy powietrze jest dla Ciebie wystarczająco wilgotne, uwzględniaj wyłącznie wartość wilgotności absolutnej.
Jak zgłaszać zastrzeżenia dotyczące wyrobów medycznych stosowanych podczas zabiegów na małżowinach nosowych w Stanach Zjednoczonych. Amerykańska Agencja Żywności i Leków (FDA) jest organem regulacyjnym odpowiedzialnym za „ograniczone” wyroby medyczne w Stanach Zjednoczonych. Przykładami takich wyrobów są sondy wykorzystujące fale radiowe, lasery i elektrody do koblacji.
1) Osoby, które przeszły operację w Stanach Zjednoczonych, powinny tutaj zgłosić szkody, których doznały w wyniku zastosowania wyrobu medycznego podczas operacji.
Jest to bardzo ważne. Zgłoszenie pojawi się w publicznie dostępnym raporcie MAUDE, który można wyszukiwać. Pamiętaj, aby uwzględnić w zgłoszeniu zespół pustego nosa.
2) Każdy na świecie może przejść do tego linku FDA, aby zgłosić fałszywą lub wprowadzającą w błąd reklamę wyrobu medycznego, a FDA przeprowadzi dochodzenie.
Pamiętaj, że FDA może potrzebować roku, aby zająć się zgłoszeniem, więc uzbrój się w cierpliwość. Więcej informacji o regulacjach dotyczących reklamy wyrobów medycznych w Stanach Zjednoczonych znajdziesz w tym dokumencie.
Chyba dowiedziałem się czegoś naprawdę ważnego, co może pomóc w uznaniu ENS. To może być nieco skomplikowane, ale proszę o cierpliwość. Zadawajcie pytania, a postaram się go edytować, żeby był bardziej zrozumiały.
Byłem u nowego lekarza. Stwierdził, że codzienne czynności powodują u mnie bardzo wysoki poziom mleczanu (o 700% wyższy od normy), co wyjaśnia wyczerpanie. Stwierdził również, że podczas oddychania przez mój „nag(i)” nos jestem w stanie wykorzystać tylko 50% objętości płuc. Występuje też tendencja do hiperwentylacji, która może łatwo przejść w stan przewlekły, jeśli się jej nie przeciwdziała — a ja to robię. Opiszę badania diagnostyczne, które każdy może powtórzyć ze swoim lekarzem i dzięki którym być może łatwiej będzie uzyskać uznanie swoich cierpień zarówno przez personel medyczny, jak i przyjaciół oraz rodzinę.
***** Uwaga *****
To jedynie opis przypadku jednego pacjenta z ENS. U każdego z was może wyglądać to inaczej lub dotyczyć tylko części z was. Jak wszyscy wiemy, ENS ma wiele postaci. Oddychanie zawsze było moim głównym problemem w całej tej sytuacji.
Dwa tygodnie temu poszedłem do nowego lekarza w Mannheim w Niemczech, dr. Weissa, który specjalizuje się w oddychaniu i połączeniu umysłu z ciałem. Prowadzi kanał na YouTube z wieloma filmami wyjaśniającymi różne zagadnienia. Wszystko jest po niemiecku, ale automatyczne angielskie napisy są naprawdę dobre. Link do filmu
Wykonaliśmy dwa oddzielne badania, które pokazuję na załączonym obrazie. Proszę się nie pomylić — są całkowicie niezależne od siebie. U góry znajduje się badanie A, a na dole badanie B.
To badanie nazywa się również spiroergometrią (w przybliżeniu: „badanie oddechu na rowerze”). Nie należy mylić go z innym badaniem, zwanym spirometrią („pomiar oddechu”).
Najpierw wykonaliśmy właśnie to badanie. Jest to standaryzowany test, który wielu lekarzy będzie w stanie przeprowadzić. Jeśli chcesz go powtórzyć, poszukaj lekarza pulmonologa lub kardiologa, ewentualnie specjalisty medycyny sportowej.
Badanie przebiegało następująco:
Wynik był taki, jak widać na zdjęciach. Już na początku miałem podwyższony poziom mleczanu we krwi — 4 (norma wynosi 0–2). W przeszłości wykonywane u mnie badania BGA wykazywały prawidłowe wartości, więc mogę tylko przypuszczać, dlaczego tego dnia poziom był podwyższony. Jazda na rowerze nie była szczególnie obciążająca dla moich mięśni (wcześniej kilka razy w tygodniu trenowałem fitness funkcjonalny), ale była bardzo stresująca dla mojego umysłu i oddechu. Potem czułem lekkie zawroty głowy i lekkie nudności.
Po jeździe na rowerze pomiary wykazały niski poziom CO2 (termin medyczny: hipokapnia, hiperwentylacja/nadmierna wentylacja) we krwi (pCO2) i w wydychanym powietrzu (EtCO2). Wykazały również kwasicę mleczanową, czyli bardzo wysoki poziom mleczanu w połączeniu z obniżonymi/kwaśnymi wartościami pH krwi.
Lekarz wykonuje tego rodzaju badania wiele razy w tygodniu i mówi, że najwyższe wartości, jakie kiedykolwiek obserwuje, mieszczą się w zakresie 6–8, nigdy zaś nie wynoszą 14 mmol/l, jak w moim przypadku.
Co to oznacza? Mleczan powstaje, gdy komórki próbują wytwarzać energię, ale nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu. Wskazuje to, że zaopatrzenie komórek mojego organizmu w tlen jest ograniczone. Należy pamiętać, że pomiary poziomu tlenu we krwi (SpO2) nie mają w tym względzie żadnego znaczenia. U mnie i tak wynosi on 99%.
To było więc pierwsze badanie i bardzo się ucieszyłem, że w końcu zobaczyłem tak jednoznaczny wynik. Kwasica mleczanowa powoduje objawy wyczerpania i zmęczenia — jest to ustalony fakt, a moje wartości są bardzo wysokie (co wskazuje maszyna, dodając podwójny 
obok wyniku). Więcej informacji można przeczytać tutaj.
Nie należy sugerować się nazwą — spirometria oznacza „pomiar oddechu” i jest standardowym badaniem, które wiele osób miało już wykonywane w gabinecie pulmonologicznym. Służy do określenia maksymalnej objętości płuc i kilku innych parametrów. Zwykle wykonuje się ją przez usta, jak widać na czarno-białym zdjęciu powyżej. W przeszłości miałem wykonywane tego rodzaju pomiary i podczas oddychania przez usta uzyskiwałem prawidłowe, wysokie wartości. Ponieważ jednak przyglądamy się ENS, spróbowaliśmy czegoś innego.
Moim głównym problemem zawsze było to, że podczas normalnego oddychania przez nos mam wrażenie, że nie mogę nabrać satysfakcjonującego oddechu. Dlatego postanowiliśmy zmodyfikować aparaturę pomiarową tak, aby umożliwić pomiar przez nos. Załączyłem zrobione przeze mnie zdjęcie, na którym można to zobaczyć.
Standardowa procedura tego badania wygląda następująco:
Powtórzono to trzy razy, aby uzyskać wiarygodne pomiary.
Przeprowadziliśmy tę konfigurację dwukrotnie. Za pierwszym razem z normalnym, „gołym”/pustym nosem. Za drugim razem ze wszystkimi znanymi mi narzędziami poprawiającymi oddychanie: syntetycznymi wkładkami z bawełny, klipsem na nos i mentolowym inhalatorem VICKS. Więcej informacji tutaj: www.enstips.com/guide Było to trochę skomplikowane, ale udało mi się umieścić klips na nos pod maską. Przed każdą z trzech rund pomiarów robiłem wdech mentolu.
Kiedy otrzymaliśmy wyniki, zarówno lekarz, jak i ja byliśmy naprawdę zaskoczeni. Przeczytaj uważnie: z gołym nosem byłem w stanie nabrać do płuc TRZY litry powietrza. Przy użyciu bawełny+klipsa+mentolu byłem w stanie nabrać do płuc SZEŚĆ litrów powietrza. Dwa razy więcej!
Obaj byliśmy zdumieni i postanowiliśmy powtórzyć test (kolejne 3 rundy z gołym nosem i 3 rundy z nosem „wspomaganym”). Wynik był niemal taki sam. DWA litry z gołym nosem i CZTERY litry z bawełną itd. Nie jestem pewien, dlaczego liczby się różniły — badanie przeprowadzał inny technik, który udzielał mi nieco innych instrukcji. Lekarz powiedział jednak, że to nieważne, ponieważ relacja między obiema wartościami ponownie wynosi 2x.
Przyjrzał się też pozostałym wartościom i powiedział mi, że zasadniczo oddycham wyłącznie klatką piersiową. Kiedy używam mentolu itd., jestem w stanie prawidłowo oddychać brzuchem.
Było to jak ostateczne potwierdzenie tego, co przez cały czas opisywałem. Zwykle nie mogę nabrać satysfakcjonującego oddechu, ale kiedy podczas testu z bawełną bawełna znajduje się dokładnie we właściwym miejscu albo gdy wdycham mentol, nagle mam wrażenie, że mogę oddychać głęboko aż do brzucha. To tak, jakbym czuł opór przepony, a czasami nawet lekkie mrowienie.
Spędziłem już w gabinecie lekarza ponad 4 godziny, dlatego nie mogliśmy kontynuować dalszych badań. Chciałbym sprawdzić, które z moich narzędzi odegrało największą rolę: bawełna, klips czy mentol. Już teraz jestem jednak zachwycony tak wyraźnym wynikiem!
Wiem, że technika pomiaru była nieco eksperymentalna. Istnieją jednak również bardziej formalne metody „spirometrii nosowej”, jeśli wyszukasz to w Google. Nie jest to więc całkowicie nowatorskie. O ile mi wiadomo, nie widziałem jednak, aby mierzono to u pacjentów z ENS.
Teraz zapewne wszyscy zastanawiają się, jakie może być wyjaśnienie. Istnieje coś takiego jak „odruch nosowo-płucny”, o którym wspominali Scheithauer i Houser w swoich artykułach. Zasadniczo nos jest skutecznie połączony z płucami przez nerw trójdzielny — to znany fakt od lat 60. XX wieku. Na przykład sprawdzono, że gdy rozpyli się lodowatą wodę na błonę śluzową nosa, płuca/oskrzela kurczą się jako mechanizm ochronny.
Wydaje się również, że ma to wpływ na tolerancję CO2, która jest głównym czynnikiem napędzającym odruch oddechowy. Houser wspomniał o tym artykule w swoim artykule.
Jeśli chodzi o mnie, przekażę te wyniki pozostałym lekarzom i omówię je z nimi. Mogą się również przydać podczas ubiegania się o rentę lub w innych sytuacjach, w których muszę udowodnić, że moje cierpienie jest prawdziwe! Wreszcie mogę pokazać, że rzeczywiście występuje u mnie poważny problem z oddychaniem, powodujący nagromadzenie dużej ilości mleczanu, kwasicę mleczanową i hiperwentylację.
Mam nadzieję, że mój przypadek zainspiruje Cię i zmotywuje do podjęcia próby wykonania takich samych badań u lekarza. Oby wyniki były podobne. Może to bardzo pomóc w udowodnieniu swojego stanu lekarzom, w sądzie albo po prostu rodzinie, która tego nie rozumie.
Jeśli chcesz sprawdzić, czy może to mieć z Tobą związek, spróbuj wykonać test CP, aby zbadać swoją niską tolerancję CO2, co może wskazywać na występowanie tych samych problemów. W ciągu dnia zwykle osiągam tylko około 14 sekund, ale czasami rano czuję się znacznie lepiej, gdy osiągam wynik powyżej 25 sekund. Link do filmu
Dla mnie najlepszym sposobem na zwiększenie tolerancji CO2 i poprawę oddychania ogólnie było stosowanie syntetycznych wkładek z bawełny, opisanych tutaj: www.enstips.com/guide
Jeśli podejrzewasz u siebie podwyższony poziom mleczanu, jednym z klinicznie potwierdzonych sposobów poprawy jego przetwarzania jest stosowanie preparatu Gelum, dostępnego w niemieckich aptekach. Używam go od miesięcy. Czasami daje mi naprawdę wyraźny zastrzyk energii, ale pamiętaj, że zawsze będzie tylko wsparciem, a nigdy rozwiązaniem.
Bardzo cenię tego lekarza. Był niezwykle życzliwy i wyrozumiały. To jeden z niewielu lekarzy, którzy rozumieją, że psychosomatyka oznacza umysł->ciało i ciało->umysł, a także że ciało może powodować objawy o wiele silniejsze, niż czysta siła woli byłaby kiedykolwiek w stanie kontrolować. Jest ekspertem w dziedzinie oddychania, a także bardzo dobrze rozumie układ nerwowy.
Słyszał o ENS, ale niewiele o nim wiedział. Wydawał się jednak autentycznie zainteresowany. Wygląda na to, że oddychanie jest jego prawdziwą pasją i że uczynił z pomagania osobom z problemami oddechowymi swoją życiową misję.
Jego badania były częściowo refundowane przez moje niemieckie publiczne ubezpieczenie zdrowotne, ale za niektóre pomiary musiałem zapłacić sam. Wszystko było bardzo przejrzyste: pierwszą rzeczą, którą mi wręczono, był cennik zawierający każdy pojedynczy pomiar. Na przykład próba na rowerze kosztowała 80€, a analiza gazometrii 30€.
Wizyty można umawiać na miejscu albo również w formie wideorozmowy. Udało mi się uzyskać termin w ciągu 1–2 miesięcy. https://www.weiss.de/en/
Prowadzą również klinikę, w której można leczyć zaburzenia oddychania, takie jak przewlekła hiperwentylacja. Można tam na przykład nauczyć się ćwiczeń Buteyki i trenować z kapnometrem EtCO2. Oferują jednak znacznie więcej, z czym nie zdążyłem się dokładnie zapoznać. Zaproponowali to również mnie. Tygodniowy pobyt kosztowałby 1 500€. W żaden sposób nie próbowali mnie do tego namawiać.
Nie sądzę, aby było to skuteczne w leczeniu mojego przypadku, ponieważ dokładnie przestudiowałem już metodę Buteyki itd. Jednak dla osób z przewlekłą hiperwentylacją może to być naprawdę pomocne. Alternatywnie można skorzystać ze znacznie tańszego programu online, w ramach którego wysyłają urządzenie do pomiaru kapnometrii.
Nadal rozważam zorganizowanie w przyszłości pobytu w ich klinice, aby sprawdzić, czy uda nam się nieco poprawić moje objawy, albo po prostu wykonać więcej pomiarów i omówić je z autentycznie zainteresowanym lekarzem.
Znam jeszcze jednego niemieckiego pacjenta z ENS, który już się z nim konsultował i u którego również zdiagnozowano hiperwentylację — w jego przypadku przewlekłą. Poproszę go o komentarz pod tym wpisem, aby potwierdził te informacje i opowiedział swoją historię.
Zrozumienie ENS objawów
Objawy ENS mogą być różne. Jeśli masz konkretne pytania dotyczące bólu, odczuwania przepływu powietrza, śluzu lub innych objawów, skonsultuj się z lekarzem. Choć osobiście nie doświadczam tych objawów, mogę dostarczyć informacji i wsparcia.
Przyczyny objawów ENS
ENS często wynika ze zmian strukturalnych w nosie powstałych podczas operacji, które zmieniają wzorce przepływu powietrza. Wbrew niektórym przekonaniom brak oporu jest objawem, a nie przyczyną. Dowiedz się więcej o tych zmianach wzorców przepływu powietrza u pacjentów z ENS. Badanie naukowe dotyczące zmian przepływu powietrza w ENS
Rola tlenku azotu
Tlenek azotu (NO) odgrywa istotną rolę w naszym organizmie, mimo że przez długi czas był niedoceniany. Jest wytwarzany w błonie śluzowej zatok i dostarczany do płuc podczas oddychania przez nos. Obniżony poziom NO może mieć związek z nasileniem depresji i lęku u pacjentów z ENS. Badanie naukowe dotyczące NO w organizmie
Jak NO wpływa na zdrowie psychiczne
NO działa jako gazotransmiter i środek rozszerzający naczynia, poprawiając perfuzję tkanek bez wpływu na wysycenie krwi tlenem. Niedostateczne zaopatrzenie narządów w tlen może prowadzić do napięcia mięśni i przewlekłego stresu, potencjalnie powodując objawy depresji. Badanie naukowe dotyczące związku między NO a depresją
⚠️ ZASTRZEŻENIE: Nie jestem lekarzem. Wszystko, co tu opisuję, opiera się na moim własnym doświadczeniu. Przed wypróbowaniem tych metod skonsultuj się z lekarzem.
Ten poradnik jest przeznaczony dla pacjentów, u których wykwalifikowany lekarz zdiagnozował zespół pustego nosa. Wszystkie opisane tu metody zostały przeze mnie osobiście przetestowane, a także przez co najmniej kilku innych pacjentów. Objawy u pacjentów z ENS znacznie się różnią. Ten poradnik może przynieść Ci największe korzyści, jeśli dotyczą Cię następujące objawy:
Możesz odnieść mniejsze korzyści, jeśli masz te objawy:
Nie masz pewności, czy masz zespół pustego nosa? Przeczytaj tutaj: Czy mam zespół pustego nosa?
Metody są ocenione w skali od 1 do 5 gwiazdek, zależnie od ich skuteczności.
Zacznijmy od najważniejszej i najskuteczniejszej metody. Jeśli zrobisz tylko jedną rzecz, niech będzie to właśnie to!
Stosowanie syntetycznych pasków z waty całkowicie zmieniło moje objawy. To najskuteczniejsza metoda leczenia, z jaką miałem do czynienia. Daje mi niemal tak samo dobry efekt jak test z watą wykonany przez mojego laryngologa. Moim zdaniem warto potraktować wypróbowanie tej metody priorytetowo, ponieważ może ona złagodzić objawy do tego stopnia, że inne metody leczenia nie będą już potrzebne.
Metodę opracował mój niemiecki laryngolog. Używał poliestrowej waty „Hartmann Rolta soft”, która ma dwie ogromne zalety w porównaniu ze zwiniętymi płatkami kosmetycznymi: dzięki specjalnemu materiałowi przywiera do błony śluzowej i nie nasiąka! Oznacza to, że w większości pozostaje na miejscu, nie przesuwa się w nosie i nie ma ryzyka jej połknięcia (o ile pozostawisz niewielki fragment na zewnątrz). Używam jej przez całą dobę już od ponad roku.
Jedyną wadą jest to, że zakładanie jest nieco bardziej skomplikowane. Trzeba kupić kilka specjalnych produktów i nauczyć się tej techniki. Jeśli wydaje Ci się to trudne, możesz umówić się na wizytę u laryngologa i pokazać mu film. Może Ci pomóc nauczyć się zakładać paski do nosa i bezpiecznie używać pęsety bagnetowej.
Paski zakłada się tak, aby odtworzyć naturalny kształt małżowiny nosowej dolnej. Być może trzeba będzie trochę poeksperymentować z ich wymiarami. Zacząłbym od szerokości 7–10 mm i długości 40–60 mm. Jeśli nos jest naprawdę ciasny, możesz też wypróbować pasek o długości zaledwie 30 mm, umieszczony tylko w przedniej części nosa.
Oto kilka linków, pod którymi możesz kupić te produkty:
To mniej wymagająca i łatwiej dostępna alternatywa dla syntetycznych wkładek z waty — ale jest O WIELE mniej skuteczna. Rolta soft powinien być Twoim priorytetem, nawet jeśli nie jest łatwo dostępny w miejscu, w którym mieszkasz.
Rolki z watą były pierwszą metodą leczenia, którą wypróbowałem na moje ENS. Przyniosły znaczną poprawę i większość osób powinna móc łatwo i tanio je wypróbować. Główną wadą jest to, że wata nasiąka i przesuwa się w nosie. Może się też zdarzyć, że przypadkowo ją połkniesz. Zawsze zachowuj ostrożność podczas jej używania i nie noś jej w czasie snu.
Niektórzy pacjenci odczuwają ulgę dzięki zmianie przepływu powietrza w zewnętrznej części nosa. Możesz to bardzo łatwo wypróbować, delikatnie ściskając nasadę nosa. Chodzi o zmianę przepływu powietrza, a nie o jego całkowite zablokowanie. Spróbuj znaleźć górną, kostną część nosa — obszar chrzęstny, którego szukasz, znajduje się tuż pod nią. Używaj tylko opuszków palców, aby wywrzeć nacisk. Chodzi o skierowanie przepływu powietrza w dół. Jeśli to działa, możesz też kupić klips do nosa dla pływaków, aby mieć rozwiązanie niewymagające używania rąk. Wypróbowałem pół tuzina produktów i ten był zdecydowanie lepszy od pozostałych. Nacisk można precyzyjnie regulować, a klips pozostaje na miejscu lepiej niż inne modele.
W badaniu wykazano, że mentol łagodzi uczucie duszności i uspokaja nadmiernie pobudzony układ nerwowy u pacjentów z ENS. Pobudza receptory nerwowe TRPM8 w nosie, które sygnalizują mózgowi, że oddychasz. Możesz wypróbować produkty takie jak inhalatory VICKS lub VapoRub (w Niemczech o nazwie WICK), Tiger Balm White albo olejek mentolowy.
Jak zapewne widać na zdjęciu, zawsze noszę przy sobie jeden z takich inhalatorów i mam kilka porozstawianych w mieszkaniu, żeby zawsze były pod ręką. Uważaj tylko, aby nie używać ich zbyt często, bo możesz lekko podrażnić błonę śluzową nosa. Jeśli poczujesz dyskomfort, po prostu zrób sobie kilkuminutową przerwę.
U pacjentów z ENS wykazano w badaniu obniżony poziom tlenku azotu (NO) w nosie. Nie należy mylić go z podtlenkiem azotu (N2O).
Aby natychmiast złagodzić uczucie duszności, możesz zwiększyć poziom tlenku azotu w nosie za pomocą sprayu do nosa SaNOtize Enovid (w Niemczech „VirX”). Można go kupić bez recepty w Izraelu i Niemczech. Możesz też zamówić go u międzynarodowych sprzedawców na eBayu za około 30 dolarów.
Uwaga: Ten spray zawiera konserwant — chlorek benzalkoniowy — który przy nadmiernym stosowaniu może wywołać efekt z odbicia w postaci polekowego nieżytu nosa. Osobiście nie doświadczyłem tego po stosowaniu 1–2 razy dziennie przez kilka tygodni.
Badanie naukowe dotyczące preparatu Enovid
Oto relacje innych użytkowników
Natychmiastowa ulga bez żadnych narzędzi: połóż się na plecach i oprzyj stopy na krześle lub na ścianie tak, aby w Twoim ciele powstały dwa kąty 90 stopni. Następnie spokojnie, głęboko oddychaj do brzucha. Rozluźnia to przeponę i poprawia wymianę gazową w płucach. To ćwiczenie działa szczególnie dobrze na duszność i mgłę mózgową. Aby uzyskać dodatkowy efekt, załóż maseczkę chirurgiczną 😷 (nie FFP2, ponieważ zatrzymuje zbyt dużo CO2).
Jeśli doświadczasz duszności, hiperwentylacji lub nawet napadów paniki, powinieneś nauczyć się tych ćwiczeń.
Uwaga. To ćwiczenie jest intensywne, ale może być bardzo skuteczne.
Krople Gelum obniżają poziom mleczanu w organizmie. Mleczan jest powiązany z lękiem i wiadomo, że jego poziom jest podwyższony u osób z problemami z oddychaniem, takimi jak obturacyjny bezdech senny lub (przewlekła) hiperwentylacja. Hiperwentylacja jest częstym objawem u pacjentów z ENS.
Działanie: Przyjmuję je od sześciu tygodni zgodnie z zaleceniami, 3 razy dziennie po 1 ml. Efekt był dla mnie zauważalny od razu. Czuję się bardziej zrelaksowany, bardziej skoncentrowany i mam lepszy nastrój. Jak dotąd nie zauważyłem żadnych zmian w oddychaniu, suchości ani śnie. Jestem jednak naprawdę zdumiony — to jedna z najskuteczniejszych rzeczy, jakie dotąd stosowałem. W zasadzie uratowało mi to święta, ponieważ przez ostatnie tygodnie bardzo cierpiałem, jak co roku zimą. Moja rodzina również od razu zauważyła zmianę.
Rozmawiałem też o tym z lekarzem, który znał te krople. Powiedziałem mu, że po pierwszym zażyciu poczułem mrowienie w napiętych mięśniach pleców, a po rozciąganiu po raz pierwszy od kilku tygodni znów poczułem się zrelaksowany i miałem jasny umysł. Potwierdził, że jest to spodziewany efekt usuwania mleczanu.
Skutki uboczne: Jako możliwy skutek uboczny wymienia się dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Być może zauważyłem lekkie wzdęcia i gazy, ale nie stanowiło to dużego problemu.
Jak działają: Krople zawierają „kompleks fosforanu, cytrynianu i żelaza potasu” i zwykle stosuje się je u osób cierpiących na problemy z wątrobą. Ich celem jest odciążenie wątroby poprzez wiązanie amonu w przewodzie pokarmowym. Uwalnia to w wątrobie zdolności do przetwarzania większej ilości mleczanu i przekształcania go w glukozę, co dostarcza nam nowej energii. Jeśli wcześniej słyszałeś o mleczanie, prawdopodobnie wiesz, że powstaje on w komórkach, gdy dostępna jest niewystarczająca ilość tlenu. Jest to dobrze znane zjawisko u pacjentów z bezdechem sennym lub hiperwentylacją i wiąże się z lękiem/paniką.
Jedno z badań wykazało, że pomagają w chorobach wątroby oraz że łagodzą objawy wyczerpania i depresji u pacjentów z chorobami wątroby.
Jedno z niemieckich badań dotyczyło tego, jak udało się poprawić krzywą mleczanową u zdrowych sportowców (PDF przetłumaczony automatycznie).
Gdzie je kupić: W Niemczech są dostępne bez recepty. Mała butelka o pojemności 30 ml na próbę kosztuje 8 €. Są też sprzedawcy międzynarodowi.
Pregabalina/Lyrica to lek na receptę, który jak dotąd najbardziej mi pomógł. Zwykle przepisuje się ją na lęk, zespół niespokojnych nóg lub ból nerwowy. Po pierwszym zażyciu miałem wrażenie: „W końcu znów czuję się sobą!”. Przyjmuję ją od kilku miesięcy w małej dawce 3 × 50 mg dziennie.
Oczyszcza mój umysł, uspokaja ciało (koniec z niespokojnymi nogami!), sprawia, że z osoby rozdrażnionej staję się bardziej towarzyski, a także pozwala mi nieco głębiej oddychać. Moja przepona trochę się rozluźnia.
Działa poprzez wpływanie na receptory GABA w mózgu, które wywołują spokój i odprężenie. Są to te same receptory, na które oddziałują również alkohol i benzodiazepiny. Jak dotąd, przy tej dawce, nie doświadczyłem żadnych skutków ubocznych.
Nie uzależnia, ale przy przyjmowaniu większych dawek należy stopniowo zmniejszać dawkę. Efekty odczułem natychmiast po pierwszej dawce, inni zgłaszali ich pojawienie się po tygodniu. Skonsultuj się z lekarzem.
Tryptany są zwykle przepisywane jako leki na migrenę. Od kiedy w 2019 roku pojawiło się u mnie ENS, sam zacząłem cierpieć na migreny i przyjmować tryptany. Zauważyłem, że nie tylko leczą mój ból głowy, ale także pozwalają mi łatwiej i głębiej oddychać. Pomagają również rozluźnić i uspokoić ciało, ale pełne rozwinięcie działania może zająć 2–3 godziny. Nie rozumiem, skąd bierze się ten efekt, ale czasami po ich zażyciu czuję mrowienie wewnątrz nosa, jakby zwiększały w nim przepływ krwi.
Uwaga: Tryptany są bardzo silne i należą do najskuteczniejszych metod leczenia, jakie znalazłem, ale należy je przyjmować z dużą ostrożnością. Pacjentom z migreną zaleca się przyjmowanie najwyżej 10 dawek miesięcznie.
Nara-Triptan jest w Niemczech dostępny bez recepty, natomiast inne tryptany musi przepisać lekarz. Próbowałem również Riza-Triptan, który wydaje się działać silniej, ale krócej, podczas gdy działanie Nara-Triptanu odczuwam przez około 24 godziny.
Medyczna marihuana przyjmowana za pomocą waporyzatora okazała się dla mnie osobiście skuteczna. Pozwalała mi głębiej oddychać. Szczególnie długie wdechy przy użyciu waporyzatora były bardzo przyjemne. Znów mogłem naprawdę głęboko oddychać.
Ogólne działanie było bardzo uspokajające, czułem się trochę „na haju”. Nie pomogło mi to zasnąć. Zdecydowanie jednak polecam tę metodę, jeśli cierpisz i szukasz ulgi.
Używałem tej odmiany: IMC THC17 T01 HK Hindu Kush (Indica) w dawce 0,15 g na porcję w waporyzatorze.
NIE PAL TEJ ODMIANY!
Implanty chrząstki są często uznawane za najbardziej obiecujące długoterminowe rozwiązanie umożliwiające odbudowę małżowin nosowych. Implanty te mogą być wykonane z chrząstki pobranej z ucha lub żebra albo z chrząstki pochodzącej od dawcy. Stosuje się również inne materiały, ale z czasem mogą one ulec wchłonięciu. Badanie naukowe dotyczące implantów chrząstki
W przypadku mniej inwazyjnego, ale bardziej eksperymentalnego podejścia warto rozważyć zastrzyki z komórek macierzystych pochodzących z tkanki tłuszczowej (ADSC). Chociaż przeprowadzono dotąd tylko jedno badanie, wykazuje ono obiecujące rezultaty w leczeniu ENS. Kliniki oferujące zastrzyki ADSC znajdują się w San Marino (Włochy) i Kijowie na Ukrainie. Badanie naukowe dotyczące leczenia ADSC
Napisz, jeśli wypróbujesz którąś z opisanych tu metod — niezależnie od tego, czy okaże się skuteczna. Twoja opinia może być cenna dla innych osób zmagających się z ENS.
Otrzymujemy wiele pytań od osób, które chcą wiedzieć, czy mają ENS.
„Kwestionariusz dotyczący zespołu pustego nosa zawierający 6 pozycji (ENS6Q)” jest naukowo zwalidowanym narzędziem diagnostycznym i ocenia objawy, które odróżniają ENS od innych chorób nosa.
Jeśli zastanawiasz się, czy możesz mieć ENS, możesz wykonać ten prosty autotest, aby uzyskać wskazówkę. Oficjalną diagnozę może jednak postawić wyłącznie laryngolog.
Oceń każdy objaw w skali od 0 (brak problemu/nie dotyczy) do 5 (skrajnie nasilony). Jeśli uzyskasz wynik 11 lub wyższy, rozważ wizytę u laryngologa w celu postawienia właściwej diagnozy.
Pamiętaj, że w pierwszych dniach i tygodniach po operacji wynik może być nietypowo wysoki. Jest to normalne i spodziewane, a najprawdopodobniej z czasem zniknie, gdy proces gojenia będzie postępował.
Wielu lekarzy czeka 6–12 miesięcy z postawieniem oficjalnej diagnozy ENS, ponieważ w tym czasie nadal może dojść do znacznego zagojenia.
Sprawdź również, czy występuje u Ciebie przewlekłe nadmierne oddychanie (zwane także hiperwentylacją). Możesz wykonać tak zwany test CP, aby to sprawdzić. Zdrowy wynik to 40 sekund lub więcej, natomiast wynik poniżej 20 sekund zwykle wskazuje na zauważalne problemy zdrowotne.
Istnieje badanie, które wykazało, że 77% z 22 pacjentów laryngologicznych cierpiało na hiperwentylację. Istnieją jednak również anegdotyczne doniesienia o pacjentach z ENS, u których występuje odwrotny objaw — hipowentylacja („niedostateczne oddychanie”). Mogą oni na przykład niemal zapominać o oddychaniu.
Jeśli masz niski wynik i chcesz go podnieść, istnieją ćwiczenia oddechowe, które mogą pomóc go poprawić. Problemy zdrowotne. Ten film wyjaśnia tę koncepcję i pokazuje ćwiczenie. Wykonuj ćwiczenie przez pełne 10 minut i sprawdź, czy łagodzi ono objawy. Powinno przynieść ulgę w przypadku wielu dolegliwości nosa i problemów z oddychaniem. Możesz również ponownie sprawdzić wynik testu CP i zobaczyć, czy jest teraz wyższy. Ćwiczenie powinno przynieść ulgę wielu osobom, niezależnie od tego, czy mają ENS. Główna różnica polega na tym, że u pacjentów z ENS efekty będą natychmiastowe, ale nie trwałe.
Jeśli podejrzewasz, że możesz cierpieć na ENS, umów się na wizytę u laryngologa, aby uzyskać diagnozę. Mamy listę lekarzy na całym świecie, którzy mogą być w stanie Ci pomóc.
Możesz również zajrzeć do naszego poradnika samopomocy, aby znaleźć coś, co przyniesie Ci ulgę w międzyczasie.
