Wprowadzenie
Zgodnie z planem zaprojektowałem wirtualne implanty w jamie nosowej, aby poprawić rozkład przepływu powietrza i zmniejszyć pole przekroju poprzecznego, zbliżając się do parametrów zdrowego nosa.
Umiejscowienie wirtualnych implantów

In red are the virtual implants that I designed, you can see that I added a lateral wall implant behind the existing one on the right side. It measures approximately 30 mm long, 10mm high, and 5mm thick.
On the other side, we can say that it is two implants, a floor, and a lateral wall implant.
The floor implant measures approximately 35 mm long, 6mm wide, and 3 mm thick.
And the lateral wall implant is 35 mm long, 10 mm high, and 2 mm thick.
So I don’t know if it is even possible to add an implant behind the existing one but I think that it is a good idea to keep the cross-sectional area constant all along the right side.
On the left side, I added two implants which aim to reduce the space between the existing inferior turbinates and the walls.
Zmiana pola przekroju poprzecznego
Widzimy, że zmiana zaczyna się 40 mm od nozdrzy i trwa do 70 mm. Teraz osiągamy maksimum wynoszące około 400 mm² zamiast 500 mm², ale wciąż jest to dalekie od zdrowego nosa. Możemy więc już powiedzieć, że implanty nie są wystarczająco duże. Moim pierwszym celem było jednak uzyskanie lepszego rozkładu przepływu i stałego pola przekroju poprzecznego.
Wyniki


Możemy szybko zauważyć, że rozkład i prędkość przepływu powietrza prawie się nie zmieniły. Być może w przewodzie nosowym dolnym przepływa nieco więcej powietrza, ale nie jest to jakaś ogromna zmiana.
Przed wirtualnym implantem

Po wirtualnym implancie

W widoku przekrojów, porównując stan przed wirtualnymi implantami i po nim, również nie widzimy żadnej znaczącej różnicy w prędkości przepływu powietrza.


Wykonałem przekrój w tej samej odległości od nozdrzy dla obu modeli 3D (przed wirtualnymi implantami i po ich zastosowaniu). Następnie umieściłem punkt, aby zmierzyć prędkość w tym samym miejscu. Po wirtualnej operacji prędkość jest około dwukrotnie większa: 0,26 m/s zamiast 0,14 m/s w modelu 3D po wirtualnej operacji. Dotyczy to jednak tylko niewielkiego obszaru. Widzimy zmianę koloru i rzeczywiście prędkość jest dwukrotnie większa, ale 0,26 m/s to nadal bardzo mała prędkość w porównaniu z wynoszącą na przykład 2 m/s wartością zaznaczoną na zielono. Przypuszczam więc, że pod względem odczuwania przepływu powietrza zmiana ta jest prawie niezauważalna.
Wnioski i następny krok
So what I can say with those data is these virtual implants have almost changed nothing in the velocity and the airflow distribution. It’s possible that if these implants were done in reality I would feel almost no improvements. But one thing, ENS symptoms are not just due to airflow problems, there is also the health of the mucosa, the nasal cycle which is almost dead with cutted turbinates and maybe others things to take into account.
Jaki jest następny krok?
Find better implants placement, also maybe bigger implants to decrease cross-sectional area … I don’t know.
Recreate true turbinates… Ok it is not possible in reality.