Inleiding
Zoals gepland heb ik virtuele implantaten in mijn neusholte ontworpen om de verdeling van de luchtstroom te verbeteren en het dwarsdoorsnedeoppervlak te verkleinen, zodat dit meer in de richting van een gezonde neus gaat.
Plaatsing van de virtuele implantaten

In red are the virtual implants that I designed, you can see that I added a lateral wall implant behind the existing one on the right side. It measures approximately 30 mm long, 10mm high, and 5mm thick.
On the other side, we can say that it is two implants, a floor, and a lateral wall implant.
The floor implant measures approximately 35 mm long, 6mm wide, and 3 mm thick.
And the lateral wall implant is 35 mm long, 10 mm high, and 2 mm thick.
So I don’t know if it is even possible to add an implant behind the existing one but I think that it is a good idea to keep the cross-sectional area constant all along the right side.
On the left side, I added two implants which aim to reduce the space between the existing inferior turbinates and the walls.
Verandering van het dwarsdoorsnedeoppervlak
We kunnen zien dat de verandering begint op 40 mm van de neusgaten en doorloopt tot 70 mm. Nu bereiken we een maximum van ongeveer 400 mm² in plaats van 500 mm², maar dat ligt nog steeds ver van een gezonde neus. We kunnen dus al zeggen dat de implantaten niet groot genoeg zijn. Mijn eerste doel was echter om een betere luchtstroomverdeling en een constant dwarsdoorsnedeoppervlak te bereiken.
Resultaten


We kunnen snel zien dat er vrijwel niets verandert aan de verdeling en snelheid van de luchtstroom. Misschien is er iets meer luchtstroom in de onderste neusgang, maar het is geen enorme verandering.
Vóór het virtuele implantaat

Na het virtuele implantaat

In de doorsnedeweergave zien we ook geen significant verschil in de snelheid van de luchtstroom wanneer we de situatie vóór en na de virtuele implantaten vergelijken.


Ik heb een doorsnede gemaakt op dezelfde afstand van de neusgaten bij de twee 3D-modellen (vóór en na de virtuele implantaten). Vervolgens heb ik een punt geplaatst om de snelheid op dezelfde locatie te meten. Na de virtuele operatie is de snelheid ongeveer twee keer zo hoog: 0,26 m/s in plaats van 0,14 m/s in het 3D-model na de virtuele operatie. Maar het gaat slechts om een klein gebied. We kunnen de kleurverandering zien en de snelheid is inderdaad twee keer zo hoog, maar 0,26 m/s is nog steeds een zeer lage snelheid vergeleken met bijvoorbeeld de 2 m/s in het groen. Ik vermoed daarom dat deze verandering wat betreft het gevoel van de luchtstroom vrijwel niet waarneembaar is.
Conclusie en volgende stap
So what I can say with those data is these virtual implants have almost changed nothing in the velocity and the airflow distribution. It’s possible that if these implants were done in reality I would feel almost no improvements. But one thing, ENS symptoms are not just due to airflow problems, there is also the health of the mucosa, the nasal cycle which is almost dead with cutted turbinates and maybe others things to take into account.
Wat is de volgende stap?
Find better implants placement, also maybe bigger implants to decrease cross-sectional area … I don’t know.
Recreate true turbinates… Ok it is not possible in reality.