Ik heb een vereenvoudigd 3D-model van een neusholte ontworpen (slechts één kant) om verschillende scenario's te testen, zoals het toevoegen van een implantaat. Zoals je kunt zien, heb ik de bovenste en middelste neusschelp samengevoegd om het model te vereenvoudigen. Ik heb een eenvoudig model nodig, omdat het dan gemakkelijker is om de geometrie later aan te passen.
Het model is eenvoudiger, maar houdt rekening met de dwarsdoorsnede van mijn echte neusholte. Je kunt mijn bericht over de metingen van de dwarsdoorsnede bekijken, dat ik hier heb geschreven. Zoals je ook kunt zien, simuleert het een vrij grote verwijdering van de onderste neusschelp en een volledige verwijdering van de neusschelp in het middelste gedeelte. Voor de stroming heb ik 7,5 l/min genomen, wat de ademhalingsstroom in rust is. Dit zijn de eerste resultaten die ik krijg...
De luchtstroom in het gebied van de ontbrekende onderste neusschelp wervelt en is zeer traag (minder dan 0,6 m/s), in tegenstelling tot de luchtstroom in het gebied van de middelste neusschelp (ongeveer 3 m/s). Dit is niet erg verrassend; het is te zien in vrij veel CFD-onderzoeken naar het empty nose syndrome. De snelheidswaarden komen ook overeen, wat betekent dat mijn 3D-model en de gebruikte stromingswaarde behoorlijk nauwkeurig zijn.
In de weergave van de coronale doorsnede zien we dat de snelheid hoger is tussen de middelste neusschelp en het septum, maar ook in de zone onderaan de middelste neusschelp.
Wat ik over deze resultaten kan zeggen, is dat een te lage luchtsnelheid de gewaarwordingen in het gebied van de ontbrekende onderste neusschelp (onderste neusgang) sterk vermindert. Dit is een van de grote problemen van ENS.
In toekomstige artikelen zal ik een implantaat in de zone van de onderste neusgang simuleren om de verandering in de luchtstroom te bekijken.